. e-mail: poczta@stronarafala.com
Karty Leczenia Szpitalnego

07.10.1994 r.
24.11.1995 r.
13.06.1997 r.
05.12.1997 r.
03.08.1999 r.
15.10.1999 r.
19.03.2002 r.
26.04.2002 r.
07.11.2002 r.
20.12.2002 r.
31.01.2003 r.
14.02.2003 r.
26.12.2004 r.
10.01.2005 r.
05.08.2005 r.

Wyniki Badań

Badanie cytogenetyczne
Magnetyczny rezonans głowy

Leki

Lamitrin
Topamax
Frisium
Nitrazepam
Nootropil
Diazepam RecTubes
Diuramid
Phenytoinum
Depakina
Sabril
•Clonozepam
Strony związane z padaczką

Polskie Stowarzyszenie Na Rzecz Dzieci Chorych Na Padaczkę

www.padaczka.net
www.neurolog.pl
MediCentrum

Polskie Towarzystwo Epileptologii

Lek Klonazepam
Clonazepam
Antiepilepticum

Działanie:
Długo działająca pochodna benzodiazepiny wykazująca silne działanie przeciwdrgawkowe,
a także działanie uspokajające, nasenne, anksjolityczne i miorelaksacyjne. Bezpośrednio hamuje korowe i podkorowe ogniska padaczkorodne, zapobiega uogólnianiu się napadu drgawkowego. Skraca czas trwania drgawek. W OUN wzmaga pre- i postsynaptyczne działanie hamujące GABA. W ten sposób hiperkompensacyjne procesy pobudzenia tłumione są przez ujemne sprzężenie zwrotne, bez istotnego naruszenia fizjologicznej czynności neuronalnej. Mechanizm działania pochodnych benzodiazepiny nie został dokładnie wyjaśniony; miejscem ich działania jest makromolekularny kompleks, obejmujący receptory GABAA, receptory benzodiazepinowe i kanały chlorkowe. Receptory benzodiazepinowe przez allosteryczną interakcję z receptorami GABAA powodują otwarcie kanałów chlorkowych i zwiększają przenikanie jonów chlorkowych do wnętrza neuronów. Pochodne benzodiazepiny, działając poprzez układ GABA-ergiczny, nasilają hamujące działanie GABA w OUN, głównie na układ limbiczny, podwzgórze i wzgórze. Klonazepam szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu p.o. tmax wynosi 1-4 h. Dostępność biologiczna wynosi ok. 90%. W 85% wiąże się z białkami osocza. Po podaniu p.o. 2 mg klonazepamu działanie rozpoczyna się w ciągu 30-60 min i utrzymuje się u dzieci przez 6-8 h,
a u dorosłych przez 8-12 h. Po podaniu i.v. działanie występuje natychmiast
i utrzymuje się przez 2-3 h. t1/2 wynosi 30-40 h. Metabolizowany jest w wątrobie. Główny metabolit - 7-amino-klonazepam, w badaniach doświadczalnych wykazuje niewielkie działanie przeciwdrgawkowe. W ciągu 4-10 dni 50-70% dawki podanej p.o. wydalane jest z moczem, 10-30% z kałem w postaci wolnych lub sprzężonych metabolitów, tylko 0,5% występuje w moczu w postaci niezmienionej. Eliminacja leku z osocza może przebiegać wolniej u noworodków, osób w podeszłym wieku, u chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Przenika przez łożysko i do pokarmu kobiecego.

Wskazania:
Pozajelitowo. Stosowany i.v. lub i.m. jako lek z wyboru we wszystkich postaciach stanu padaczkowego. P.o. Większość postaci klinicznych padaczki u niemowląt
i dzieci, zwłaszcza typowe i atypowe postaci napadu nieświadomości (zespół Lennoxa i Gastauta), pierwotne i wtórne uogólnione napady toniczno-kloniczne, młodzieńcza padaczka miokloniczna. Może być stosowany w leczeniu padaczki
u dorosłych, zwłaszcza napadów częściowych. Stosowany również w leczeniu zaburzeń psychicznych, w lęku napadowym, jako lek wspomagający leczenie
u chorych pobudzonych w psychozach (manie, psychozy reaktywne, zaburzenia organiczne). Zaburzenia snu (somnambulizm), dyskinezy, tiki, drżenia, mioklonie, neuralgie. Stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z baklofenem znosi objawy akatyzji poneuroleptycznej, zmniejsza objawy dyskinez.

Przeciwwskazania:
Nadwrażliwość na klonazepam, inne pochodne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu, ostra niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby
i(lub) nerek, myasthenia gravis, porfiria, ostre zatrucie lekami działającymi depresyjnie na OUN (innymi lekami przeciwpadaczkowymi, nasennymi, przeciwbólowymi, neuroleptycznymi, przeciwdepresyjnymi lub preparatami litu)
i alkoholem, jaskra z zamykającym się kątem przesączania, ataksja pochodzenia rdzeniowego lub mózgowego. Należy zachować szczególną ostrożność u chorych w podeszłym wieku, osób ze współistniejącymi chorobami układu oddechowego (np. POChP), z niewydolnością nerek i(lub) wątroby i u chorych leczonych innymi lekami działającymi ośrodkowo lub lekami przeciwdrgawkowymi. Zaleca sie ostrożność u osób upośledzonych umysłowo. Ponieważ u niemowląt i małych dzieci lek może powodować zwiększenie wytwarzania śliny lub wzmożenie wydzielania oskrzelowego, należy przykładać szczególną wagę do utrzymywania drożności dróg oddechowych. Stosowanie klonazepamu długotrwale lub w dużych dawkach, podobnie jak innych pochodnych benzodiazepiny, wiąże się z ryzykiem uzależnienia psychicznego i fizycznego. Zaprzestanie podawania pochodnych benzodiazepiny wiąże się często z wystąpieniem zespołu odbicia objawiającego się trwającymi przez 1-2 dni bezsennością i stanem niepokoju. Objawy abstynencyjne (m.in. lęk, zaburzenia snu, drażliwość, depresja, bóle i skurcze mięśni, brak łaknienia) występują często w ciągu kilku dni po zaprzestaniu stosowania pochodnych benzodiazepiny, czasem już w okresach między dawkami lub podczas zmniejszania dawki. Pochodne benzodiazepiny mogą powodować następczą niepamięć, a także wystąpienie reakcji paradoksalnych (stan ostrego pobudzenia, bezsenność, zwiększenie napięcia mięśniowego, euforia, objawy psychotyczne); dotyczy to szczególnie chorych w podeszłym wieku; w przypadku ich pojawienia się należy przerwać leczenie.

Interakcje:
Klonazepam może być podawany równolegle z jednym lekiem lub kilkoma innymi lekami o działaniu przeciwdrgawkowym po odpowiednim zmodyfikowaniu dawki stosowanych leków. Równoległe podawanie leków indukujących enzymy wątrobowe (np. barbiturany, pochodne hydantoiny) mogą przyspieszać metabolizm klonazepamu bez wpływu na zdolność wiązania z białkami. Ryfampicyna przyspiesza metabolizm klonazepamu. Fenytoina, karbamazepina, fenobarbital indukują izoenzymy cytochromu P-450 i zmniejszają o ok. 30% stężenie klonazepamu w osoczu. Teofilina również może zmniejszać stężenie klonazepamu. W trakcie równoległego stosowania obserwowano zwiększenie stężenia fenytoiny lub prymidonu. Sam klonazepam nie indukuje enzymów wątrobowych. Cymetydyna, disulfiram, izoniazyd, doustne środki antykoncepcyjne hamują metabolizm klonazepamu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania klonazepamu z inhibitorami izoenzymów CYP3A cytochromu P-450, np. doustnymi lekami przeciwgrzybiczymi. Równoległe stosowanie klonazepamu i kwasu walproinowego może wywołać napad padaczkowy typu absence. Równoległe podawanie klonazepamu z digoksyną (zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku) może powodować zwiększenie jej stężenia w osoczu. Depresyjne działanie klonazepamu na OUN wzmagają m.in. inne leki przeciwdrgawkowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO, leki nasenne
i uspokajające, środki znieczulające. Klonazepam nasila działanie leków zwiotczających mięśnie prążkowane. Alkohol może zmniejszać skuteczność leczenia lub prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania pochodnych benzodiazepiny u chorych przyjmujących lewodopę, ponieważ mogą one zmniejszać jej skuteczność. Palenie papierosów może zmniejszać działanie sedatywne pochodnych benzodiazepiny.

Działanie niepożądane:
Zmęczenie, senność, znużenie, osłabienie napięcia mięśniowego, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, ataksja. Obserwowano: pobudzenie, drażliwość, zachowanie agresywne, upośledzenie koncentracji, spowolnienie reakcji, niepamięć następczą. W przypadku długotrwałego leczenia w niektórych typach padaczki, możliwe jest zwiększenie częstości występowania napadów padaczkowych. Rzadko: pokrzywka, świąd skóry, osutka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk gardła, przejściowa utrata włosów, zmiany
w pigmentacji, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu, ból głowy, bóle w klatce piersiowej, małopłytkowość, zaburzenia popędu seksualnego, nietrzymanie moczu. W pojedynczych przypadkach: przedwczesny rozwój drugorzędowych cech płciowych u dzieci, wstrząs anafilaktyczny. W przypadku długotrwałego leczenia lub leczenia dużymi dawkami: odwracalna dyzartia, ataksja, zaburzenia widzenia (podwójne widzenie, oczopląs). W przypadku podawania i.v., gdy lek podawany jest zbyt szybko lub średnica żyły jest niewystarczająca: ryzyko zakrzepowego zapalenia żył i zakrzepicy. Rzadko: reakcja nadwrażliwości na alkohol benzylowy. Przedawkowanie może objawiać się sennością, zaburzeniami świadomości, koordynacji ruchowej, osłabieniem odruchów, niewyraźną mową, jak również tachykardią, niedociśnieniem oraz zahamowaniem czynności ośrodka oddechowego. Leczenie: monitorowanie oddechu, tętna i ciśnienia tętniczego, płukanie żołądka, podawanie płynów i.v. oraz zachowanie drożności dróg oddechowych. W przypadku znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego należy stosować leki wazopresyjne. Odtrutką jest flumazenil - wybiórczy antagonista receptorów benzodiazepinowych - jego podawanie chorym na padaczkę leczonym pochodnymi benzodiazepiny nie jest wskazane, ponieważ może to wyzwolić napad padaczkowy.

Ciąża i laktacja:
Kategoria D. W czasie ciąży lek może być stosowany tylko w przypadku bezwzględnych wskazań. Należy pamiętać, że zarówno sama ciąża, jak i nagłe zaprzestanie podawania leku mogą spowodować zaostrzenie przebiegu padaczki. Jeżeli kobieta przyjmowała lek w ciązy, u noworodka mogą wystąpić objawy odstawienne. Podawanie leku w III trymestrze lub w okresie porodu wiąże się
z ryzykiem wystąpienia zespołu dziecka wiotkiego (floppy infant syndrome), charakteryzującego się u noworodka hipotonią, hipotermią, zaburzeniami oddychania i odruchu ssania. Klonazepam przenika do pokarmu kobiecego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy leczenie klonazepamem.

Uwagi:
W czasie stosowania klonazepamu nie należy prowadzić pojazdów, ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu. W trakcie leczenia nie wolno spożywać alkoholu.


Strona Główna Aktualności Historia Hipoterapia Foto-Galeria Dokumentacja Leczenia Dziesięć Przykazań