. e-mail: poczta@stronarafala.com
Karty Leczenia Szpitalnego

07.10.1994 r.
24.11.1995 r.
13.06.1997 r.
05.12.1997 r.
03.08.1999 r.
15.10.1999 r.
19.03.2002 r.
26.04.2002 r.
07.11.2002 r.
20.12.2002 r.
31.01.2003 r.
14.02.2003 r.
26.12.2004 r.
10.01.2005 r.
05.08.2005 r.

Wyniki Badań

Badanie cytogenetyczne
Magnetyczny rezonans głowy

Leki

Lamitrin
Topamax
Frisium
Nitrazepam
Nootropil
Diazepam RecTubes
Diuramid
Phenytoinum
•Depakina
Sabril
Clonozepam
Strony związane z padaczką

Polskie Stowarzyszenie Na Rzecz Dzieci Chorych Na Padaczkę

www.padaczka.net
www.neurolog.pl
MediCentrum

Polskie Towarzystwo Epileptologii

Lek Depakina
Depakine
Kwas walproinowy

Działanie:
Lek o działaniu przeciwdrgawkowym. Mechanizm działania nie został całkowicie poznany. Kwas walproinowy wybiórczo zwiększa stężenie GABA
w synapsach w OUN oraz zmniejsza zużycie GABA przez komórki glejowe i zakończenia nerwowe poprzez hamowanie aminotransferazy GABA
i dehydrogenazy semialdehydowej. Stabilizuje błony komórkowe, silnie wpływa na błonę postsynaptyczną, powodując uczulanie receptorów GABA. Ponadto wpływa na transport chloru oraz dzięki hiperpolaryzacji błon zwiększa przewodnictwo błonowe dla potasu. Po podaniu p.o. szybko i prawie w 100% wchłania się z przewodu pokarmowego: na czczo po 30-90 min, po lub w czasie posiłku wchłanianie ulega zwolnieniu. Wchłanianie zależy również od postaci, w jakiej lek jest podawany: roztwór - stężenie maksymalne we krwi osiąga się po ok. 1 h; tabletki - po ok. 3-7 h; kapsułki oporne na działanie soku żołądkowego i rozpuszczające się w jelitach - wchłanianie jest wolniejsze
i bardziej równomierne. We krwi lek jest w 80-95% wiązany z białkami osocza, przede wszystkim z albuminami. t1/2 wynosi u dorosłych 8-15 h, u noworodków
20 h, w przypadku równoległego stosowania innych leków przeciwpadaczkowych indukujących enzymy wątrobowe - 6-8 h. Metabolizowany jest w wątrobie m.in. do czynnych metabolitów. Wydalanie metabolitów odbywa się w 70% przez nerki, w niewielkim stopniu przez przewód pokarmowy z kałem oraz z powietrzem wydechowym. Stężenie terapeutyczne wynosi 30-100 µg/ml. Ponieważ kwas walproinowy nie indukuje enzymów układu cytochromu P-450, nie przyspiesza swojego metabolizmu ani metabolizmu innych leków. Lek przenika przez barierę krew-mózg (stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym jest podobne do stężenia wolnej frakcji leku we krwi), łożysko i do pokarmu kobiecego.

Wskazania:
Lek z wyboru w leczeniu padaczki uogólnionej idiopatycznej (piknolepsja
i młodzieńcza miokloniczna), a ponadto wszystkich postaci padaczki: napadach pierwotnie i wtórnie uogólnionych toniczno-klonicznych, tonicznych, klonicznych, miokloniczno-astatycznych, mioklonicznych, atonicznych, nieświadomości,
w zespole Lennoxa i Gastauta, Westa, w napadach w przebiegu guzów mózgu, chorób metabolicznych, po przebytych urazach czaszkowo-mózgowych, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu, ponadto w napadach złożonych prostych
i złożonych. Leczenie zaburzeń zachowania towarzyszących padaczce, w leczeniu chorób układu pozapiramidowego, np. kurczu torsyjnego, tików, ruchów mimowolnych, a także w leczeniu drgawek gorączkowych u dzieci, czkawki opornej na inne leki. Profilaktycznie w chorobie afektywnej dwubiegunowej.

Przeciwwskazania:
Nadwrażliwość na kwas walproinowy, przewlekła niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, w wywiadzie rodzinnym polekowe uszkodzenie wątroby
u najbliższych krewnych, a zwłaszcza ciężkie uszkodzenia, porfiria, zaburzenia krzepnięcia krwi, uszkodzenie układu krwiotwórczego, zaburzenia cyklu mocznikowego. Ostrożność należy zachować u osób z chorobami trzustki, nerek,
z toczniem rumieniowatym układowym.

Interakcje:
Zwiększa stężenie fenobarbitalu, przejściowo karbamazepiny i prymidonu, może nasilić działanie lamotryginy, leków zmniejszających krzepliwość krwi. Podczas stosowania w skojarzeniu z fenytoiną dochodzi do zwiększenia stężenia wolnej fenytoiny i równoczesnego zmniejszenia jej całkowitego stężenia w surowicy (fenytoina zostaje wyparta z połączeń z białkami, a jej metabolizm zostaje zwolniony). Kwas walproinowy wzmaga działanie leków przeciwdepresyjnych, neuroleptyków, inhibitorów MAO, alkoholu. Fenobarbital, fenytoina, karbamazepina zmniejszają stężenie kwasu walproinowego w surowicy, natomiast kwas acetylosalicylowy je zwiększa. Podczas równoległego stosowania kwasu walproinowego z klonazepamem może się pojawić uczucie suchości w jamie ustnej, obserwowano także występowanie stanu padaczkowego typu nieświadomości. Nasila działanie warfaryny. W przeciwieństwie do innych leków przeciwpadaczkowych nie przyspiesza metabolizmu doustnych środków antykoncepcyjnych.

Działanie niepożądane:
Ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia na przemian z biegunką, brak łaknienia, niekiedy wzrost łaknienia, nadmierne zwiększenie masy ciała, najczęściej ustępujące po zmniejszeniu dawki leku lub samoistnie bez konieczności przerywania leczenia. Ze strony OUN: uczucie zmęczenia, obniżenie nastroju, senność, niezborność ruchów, zawroty i bóle głowy, zaburzenia równowagi i widzenia (podwójne widzenie), oczopląs, zaburzenia mowy o charakterze dyzartrii, parestezje, drżenia mięśniowe, osłabienie mięśniowe, stupor. Ze strony skóry: przejściowe wypadanie włosów, osutka, rumień wielopostaciowy. Zaburzenia hormonalne: zaburzenia miesiączkowania, wtórny brak miesiączki, mlekotok, obrzęk ślinianek przyusznych, zaburzenia czynności tarczycy, moczenie nocne u dzieci. Niekiedy mogą wystąpić zmiany w obrazie krwi: niedokrwistość, zmniejszenie liczby leukocytów, limfocytów, zwiększenie liczby eozynofilów, małopłytkowość, pancytopenia, zmniejszenie stężenia fibrynogenu, wydłużenie czasu krzepnięcia. U chorych,
u których zastosowano skojarzone leczenie wielolekowe padaczki lub u dzieci do
3. rż., opisywano wystąpienie ciężkiego uszkodzenia wątroby (zwiększenie aktywności aminotransferaz, stężenia bilirubiny, zmiany w obrazie białek osocza krwi: hipoalbuminemia, dysproteinemia, zmniejszenie frakcji immunoglobulin, także hiperamonemia i hiperglicynemia). Rzadko, zwłaszcza w czasie długotrwałego stosowania dużych dawek kwasu walproinowego, może wystąpić zapalenie trzustki. Może zmieniać wyniki prób na występowanie ketonów w moczu. Na skutek przedawkowania leku występują zaburzenia świadomości do śpiączki włącznie, osłabienie napięcia mięśniowego, odruchów ścięgnistych, rozszerzenie źrenic, napady drgawkowe, niewydolność oddechowa. Leczenie szpitalne: płukanie żołądka, wymuszona diureza, monitorowanie układu krążenia i oddychania. Niekiedy zastosowanie naloksonu powoduje poprawę stanu chorego.

Ciąża i laktacja:
Kategoria D. Nie zalecany w pierwszych miesiącach ciąży i w okresie karmienia piersią.

Uwagi:
Przed rozpoczęciem leczenia należy skontrolować czynność wątroby, ocenić parametry krzepliwości krwi (liczbę płytek, koagulogram, stężenie czynnika VIII). W trakcie leczenia należy kontrolować: czynność wątroby (m.in. stężenie protrombiny) w okresie pierwszych 2 mies. co 2 tyg., potem co 4 tyg.; parametry krzepliwości krwi przed zabiegami chirurgicznymi i w przypadku krwiaków lub samoistnych krwawień; liczbę płytek krwi 3 mies. i 6 mies. po rozpoczęciu leczenia, zwłaszcza gdy stosuje się dawki powyżej 30 mg/kg mc./d; aktywność amylazy w surowicy krwi w przypadku ostrych bólów brzucha przed interwencją chirurgiczną; stężenie kwasu walproinowego u chorych z niewydolnością nerek; stężenie innych stosowanych równocześnie leków przeciwpadaczkowych, zwłaszcza na początku leczenia. Nie należy stosować pochodnych kwasu salicylowego u dzieci leczonych kwasem walproinowym. W okresie leczenia nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu, pić napojów alkoholowych. Nie należy nagle odstawiać leku.

Wytwórca:
Sanofi – Synthelabo France
174, avenue de France
75013 Paryż
Francja


Strona Główna Aktualności Historia Hipoterapia Foto-Galeria Dokumentacja Leczenia Dziesięć Przykazań